Op welk kanaal stem jij af?

Ons brein is een ontvanger. Het decodeert signalen uit de omgeving, maar het pikt slechts een klein deel van die signalen op. Jij geeft letterlijk vorm aan je leven, dus is het ontzettend belangrijk om op de juiste kanalen af te stemmen. Je bent zoveel groter dan die (kritische) stem in je hoofd.

Erik Boekhoven

9/11/2022

gaai, veluwe, welkom, speulderbos

Hallo mooi mens,

Fijn dat je weer meeleest. Ook al ken ik je niet persoonlijk, ik weet dat we meer gemeen hebben dan jij misschien denkt. Misschien ben jij voor Feyenoord. Ik juich voor Ajax. Misschien stem jij VVD. Ik stem niet. Of ben jij vegetariër, terwijl ik nog altijd vlees eet.

Vind je hier iets van? Irriteert het je dat ik dat schrijf? Dan is mijn vraag: kun je door die irritatie heen kijken? Kun je door alle lagen van negatieve energie (boosheid, frustratie, verdriet, pijn, een gebroken hart) tóch de mooie dingen zien in datzelfde moment? Can you see the beauty in everything? Because we are here to see the beauty. De schoonheid zit in de zon en de maan, een heerlijke maaltijd of een goed boek. Zelfs in de patronen die de sterren uittekenen ver boven onze hoofden. Zo ver boven ons, dat ons brein het eigenlijk nauwelijks kan bevatten. En eerlijk; het is ook niet te bevatten.

Misschien is dat wel jouw probleem op dit moment. Alles willen begrijpen. En iedereen willen begrijpen. Diep in je hart weet dat je dit een onmogelijke taak is, die je enorm veel energie kost. Waarom verspil je die? En waarom probeer je een ander te overtuigen van jouw gelijk? Kan de waarheid ook in het midden liggen? Kun je, in plaats van te focussen op verschillen, de overeenkomsten tussen álle mensen omarmen? Kun je in alles de schoonheid (proberen te) zien? En vanuit alles wat je overkomt lessen trekken? Het antwoord: ja, dat kun je.

Doe nu eens 1 minuut je ogen dicht. Ga ontspannen zitten of liggen, adem drie keer diep in en uit. Zo rustig mogelijk. Denk dan aan de laatste keer dat je enorm hebt gelachen met iemand anders samen.

Hoe voelde dat? Was het gelukzalige gevoel iets menselijks? Of buitenaards? Universeels? Misschien is het wel van alles een beetje. Jij, mooi mens, bent aards. Jouw lichaam heeft een bepaalde houdbaarheidsdatum op deze planeet. Je kunt die tijd – hoe lang of kort ook, niemand weet het zeker – goed besteden. Bezig zijn met een liefdevol leven leiden. De mensen om je heen waarderen. Ook zij die ‘anders’ zijn. Ze zijn echt niet zo anders dan je denkt. Het is je ego dat jou dit wijs maakt. Maar jij bent niet jouw ego. Want jij, mooi mens, bent alleen maar het omhulsel van de oneindige ziel die je bent. Jij bent dus ook buitenaards. Jouw ziel wil niets liever dan leven in liefde. En jouw ziel is sterker dan je ego.

Maar je ego is hardnekkig. Blijft je maar wijzen op alles wat verkeerd gaat in je leven. “Dat gebeurt mij nou ALTIJD!” Echt? Echt altijd? Tip: wees ALTIJD eerlijk naar jezelf. Deze woorden creëren jouw realiteit. Het gebeurt je namelijk lang niet altijd. Vaker niet, dan wel.

Het filter van je ego, laat je slechts de dingen zien die je niet hebt. Je ego wil altijd meer. Meer geld, meer seks, meer waardering van anderen, meer zelfkritiek. Allemaal aardse verlangens. Maar zoals je weet, kun je die ontstijgen. Je kunt je ogen dicht doen. Je concentreren op iets anders; een leuke herinnering, een liefdevolle omhelzing, de babyhandjes die voor het eerst je pink vastpakten, een memorabel concert waarvan je nog altijd kippenvel krijgt.

Dan ineens weet je weer waarom je echt leeft. We moeten onze bril even schoonpoetsen. We zien niet helemaal scherp. We weten dat er iets is, zien soms een beetje ervan, maar kunnen het niet onder woorden brengen. We proberen iets te begrijpen dat nauwelijks te begrijpen is, omdat je brein (de mijne ook trouwens) slechts bepaalde energiegolven waarneemt. Het is een ontvanger van signalen. Net als het kastje van je tv provider, of de radio waar je vroeger naar luisterde. Of je mobiele telefoon. Allemaal ontvangers.

Op welk kanaal stem jij af?

Voorbij alles wat je (niet) hebt en wilt hebben en zelfs voorbij wie je bent, is iets veel groters gaande. Dat kan beangstigend zijn, maar is het juist niet. We zijn onderdeel van dat grote geheel, maar ook een ontzettend belangrijk onderdeel. Zoals een steentje dat je in het water gooit rimpels veroorzaakt, veroorzaken wij rimpels in het universum, in het energieveld. We zien ze niet, maar dat betekent niet dat ze er niet zijn. Mee eens?

We hadden net geconstateerd dat het brein slechts enkele signalen oppikt. Dat betekent dat we veruit het grootste gedeelte van wat er om ons heen gebeurt simpelweg missen. Omdat de ontvanger (je brein) niet is afgestemd op die signalen. Maar als je schakelt van het ene naar het andere kanaal, bestaat dat andere kanaal dan niet meer? Waar is het gebleven? We zien het niet meer. Dus is het weg. Of…?

We kunnen ons brein echter leren om af te stemmen op de juist signalen. Als je bereid bent om van jouw leven het allerbeste te maken. Een leven van geven en liefde, in plaats van nemen en jaloezie. Dan geeft het leven je zoveel moois terug. Het schotelt je dagelijks lessen en inzichten voor, als je even de tijd neemt om na te denken over dingen. “Everything is happening for me, even if I don’t always understand why.” Ben jij bereid dit te aanvaarden? Dat alles vóór jou gebeurt? Dat het leven je niet overkomt, maar dat jij het kunt creëren?

Hoe?

Zo: Wat vind jij het allerleukste om te doen?

Waar maakt jou écht heel blij?

Wat is het hoogtepunt van jouw dag, of week, of maand, of jaar?

Weet je het?

Doe DAT dan meer. Doe het gewoon. Geen excuses, geen gemaar. Doe het. En voel wat dat met je doet. Hoe het leven door je heen stroomt. Een golf in het energieveld. Even beweeg je naar je eigen ziel toe. Ben je in het moment. Stopt de kritische stem (je ego) met praten.

Wanneer je dat ervaart weet je; dit is mijn doel op aarde. (Voor nu. Beweeg mee met die golven, blijf niet wéér koppig vasthouden aan die ene fase, omdat je die nu eenmaal gewend bent). Het leven verloopt altijd in fases. Voor iedereen. Fases van liefde en geboorte. Van groei, van boosheid, verdriet en machteloosheid. Eenzaamheid zelfs. Hoewel veel van ons omringd zijn door mensen, dieren, planten en stenen, door het universum zelf. En toch voelen we ons eenzaam.

Het is allemaal onderdeel van mens zijn. Het is oké. Vecht er niet langer tegen. Je mag het ALLEMAAL voelen. Je bent mens. Je bent goed zoals je bent. En vind je dat je beter kan? Waarom doe je het dan nog niet? Welke overtuigingen weerhouden je? Welke gedachtes houden je tegen? Wat mis je nog om overal schoonheid in te zien?

Iemand die je bril poetst? Ik ga de uitdaging graag aan als natuurcoach. En verbind jou weer met dat waarvan je stiekem al weet dat het bestaat. Dat wat je ogen niet zien, je oren niet horen. Maar dat wat je wel kunt voelen. De levensenergie zelf.